𝗚𝗲𝗹𝗼𝗼𝗳 𝗻𝗶𝗲𝘁 𝗮𝗹𝗹𝗲𝘀 𝘄𝗮𝘁 𝗷𝗲 𝗱𝗲𝗻𝗸𝘁.

We leren van jongs af aan onze gedachten te geloven – terwijl ze lang niet altijd kloppen. We identificeren ons helemaal met wat er in ons hoofd gebeurt. Kijk maar naar hoe we tegen onszelf praten:

“Ik ben niet goed genoeg.”

“Ik ben dom.”

“Ik ben bang.”

Soms val je helemaal samen met je gevoel of je overtuiging.

Dat kleine zinnetje “ik ben” maakt het meteen tot jouw identiteit. Alsof “angst” of “niet goed genoeg zijn” even reëel is als bijvoorbeeld: “ik ben een vrouw.” Zo word je je gevoel. Maar wat als je zegt: “ik voel angst” of “een deel in mij is bang”? Dat is al anders. Want vaak is er naast bv angst óók een deel in jou dat wel vertrouwt. En het helpt vooral om niet langer samen te vallen met wat je voelt of denkt. Door op deze manier naar jezelf en je gedachten te kijken, maak je ruimte.

En onze gedachtenkronkels zijn niet zomaar toevallig. Onze aandacht is vaak enkel in onze linkerhersenhelft !

In een boeiend interview dat ik zag met de Amerikaanse professor in neuroanatomie, Jill Bolte Taylor, wordt helder uitgelegd hoe we bijna constant en vaak enkel in onze linkerhersenhelft verblijven.

Daar wonen ons denken, plannen, analyseren … Noodzakelijk en vaak heel nuttig, maar wanneer we dat stuk inzetten om relaties, situaties of eigenwaarde te analyseren, loopt het vaak mis. We gaan veel te veel overdenken en overanalyseren, op zo'n manier dat het helemaal niet meer nuttig is. Het emotionele luik van onze linkerhersenhelft wordt gekleurd door ons verleden, door oude pijn, trauma’s en het gekwetste kind in ons. We verliezen ons in verhalen die niet altijd met de werkelijkheid overeenstemmen.

Professor Jill Bolte Taylor pleit voor 'whole brain living': ons volledige brein te bewonen.

Want door zo in de linkerhelft te leven, zijn we niet in evenwicht. Het overdenken zorgt ook voor overprikkeling. Terwijl onze rechterhersenhelft zoveel anders kan: daar huist het hier en nu, het speelse, het observerende deel dat kan herkennen: “ik voel angst” of “er is nu een onrustig gevoel in mij.” Onze rechterhersenhelft brengt je dichter bij je wijsheid, die niet gaat samenvallen met je gevoel of een belemmerende overtuiging, maar waar je er mild naar kan kijken en ruimte kan laten ontstaan. Heel belangrijk om dat evenwicht te laten ontstaan!

En precies daar zit voor mij een enorme rijkdom. In mijn werk als ACT-therapeut en met de lichaamsgerichte begeleiding nodig ik mensen uit: Zie de verhalen van je brein – en ontdek dat jij veel meer bent dan je gedachten.

Wil jij minder samenvallen met je zorgen?

Mag het lichter worden in je hoofd én je lijf?

Laten we samen ontdekken wat mogelijk wordt – als je niet alles gelooft wat je denkt.